woensdag 2 september 2009
Vrouw sluit hond op in kofferbak
Harry Jekkers
de man in de wolken
Hoe de man in de wolken eigenlijk heette en waar ie vandaan kwam, dat was onbekend.In het dorp wou ook niemand dat eigenlijk weten. De man in de wolken, zo stond ie bekend.En de man in de wolken kwam nooit naar beneden. Alleen, maar volmaakt gelukkig was hij.En dat had een zeer bijzondere reden, aan de muur in zijn huis hing een prachtschilderij.En de man in de wolken kon er uren naar kijken, in schoonheid gingen zijn dagen voorbij.Een hoger geluk kon hij niet bereiken, dan kijken en kijken naar het prachtschilderij.En vaak zag je mensen naar boven toe lopen, naar de man in de wolken met het prachtschilderij.De deur in zijn huis stond voor iedereen open, ‘Kom er maar in’ zei ie altijd gastvrij.En iedereen gaf hem, omdat dat zo hoorde, een brood of wat wijn als een soort van entree.Dat was door de jaren gewoonte geworden, voor de man in de wolken nam je iets mee.En op een stoel naast de man in de wolken gezeten, werd alles opeens zo helder als glas.
En het prachtschilderij deed je even vergeten hoe treurig en lelijk het leven soms was..
Het was een landschap, zo mooi zo schitterend leeg.
Zo moest het geweest zijn toen de wereld begon.
Je kon zien hoe alles een vorm en een kleur kreeg
in het licht van een eindeloos opgaande zon..
Op een dag kreeg de man in de wolken bezoek, van een vreemdeling die hem een hand gaf en zei: ‘U schijnt de bezitter te zijn van een doek, dat beneden bekend staat als een prachtschilderij.’ En de man in de wolken zei: ‘Komt u maar binnen..’ En de vreemdeling ging voor het landschap aan.Hij raakte vervolgens totaal buiten zinnen: ‘Het is niet te geloven, hoe komt u hieraan. Een meesterwerk en kijk toch eens even, compleet met lijst en signatuur.Meneer u bent binnen voor de rest van uw leven. Hier hangt een gigantisch fortuin aan de muur.’ En de man in de wolken wilde vergeten wat de vreemdeling hem die dag had verteld. Maar er was iets veranderd alleen door te weten dat schoonheid was uit te drukken in geld. Tegen bezoekers zei ie steeds vaker ‘Hé raak het niet aan’ of ‘Kom niet te dichtbij’. Hij veranderde langzaam in een bewaker, een voorzichtige man met een prachtschilderij. En toen kwam de angst, kwamen in dromen, dieven die schreeuwden: ‘Kom hier met dat doek!’ en zo is het slot op zijn voordeur gekomen en kreeg de man in de wolken steeds minder bezoek..
Het was een landschap, zo mooi zo schitterend leeg.
Zo moest het geweest zijn toen de wereld begon.
Je kon zien hoe alles een vorm en een kleur kreeg
in het licht van een eindeloos opgaande zon..
En de man in de wolken dacht soms nog wel even terug aan de tijd toen het prachtschilderij nog aan iedereen troost en warmte kon geven, maar zo mocht ie niet denken, die tijd was voorbij.. Hij moest het beschermen, desnoods met zijn leven, dat was hij aan de schoonheid van het landschap verplicht. Een diefstal dat zou ie zichzelf nooit vergeven, dus deed ie alles wat dicht kon nog dichter dan dicht. Maar toch werd ie banger, geen nacht die voorbij ging, of hij hoorde de dieven en ze vonden het vast. Want zij wisten dat het bij hem aan de muur hing en toen sloot ie het landschap op in een kast.. Maar de plek waar het prachtschilderij had gehangen, werd leger en leger en op den duur werd de man in de wolken gek van verlangen en hing ie het landschap terug aan de muur.. Die nacht heeft ie uren en uren gekeken naar de kleuren, de vormen en de opgaande zon. Maar de glans was verloren, de schoonheid geweken alsof ie niet meer goed kijken kon. En opeens zag ie alles zo helder als glas, daar hing in een lijst zijn angst aan de muur. Die nacht in de wolken begreep ie het pas en smeet ie het prachtschilderij in het vuur.. En de man in de wolken zag het landschap verkleuren en de opgaande zon in vlammen opgaan.. Toen stond ie op, deed het slot van zijn deur en verbaasd bleef de man in de wolken toen staan..
Hij zag een landschap, zo mooi zo schitterend leeg.
Zo moest het geweest zijn toen de wereld begon.
Hij zag hoe alles weer vorm en weer kleur kreeg
in het licht van een prachtige opgaande zon...
maandag 31 augustus 2009
Luister naar jazz en je wordt serieus genomen
Popfans zijn niet zo slim. Mensen die van klassiek houden sporten niet. Rockers zijn labiel. We beoordelen mensen op hun muzieksmaak.
Aan de universiteit van Cambridge hebben ze hun achthonderdjarig bestaan gevierd met een onderzoek naar hoe we muzieksmaak beoordelen. Honderden proefpersonen vulden vragenlijsten in over rock, pop, klassiek, jazz, rap en elektronische muziek. De belangrijkste uitkomst: we denken heel veel over iemand te weten, puur op basis van haar of zijn playlist op een iPod.
Liefhebbers van pop worden gezien als gewoontjes en vooral niet te slim. Mensen die naar klassiek luisteren zijn juist wel intelligent, zo beoordeelden de proefpersonen, maar ook weer een beetje saai, niet atletisch en lichamelijk onaantrekkelijk.
Rapfans zijn juist wel erg goed in vorm en ze hebben zelfrespect, zo kwam uit het onderzoek. Maar ze zijn ook ongeorganiseerd en ‘gevaarlijk’. Mensen die elektronische muziek fijn vinden, worden gezien als neurotisch. Rockers moeten wel rebellen zijn, zo kwam uit de vragenlijsten naar voren, maar ook emotioneel niet erg stabiel.
De meest gunstige uitslag had jazz. Fans van deze muziekstroming worden beoordeeld als vrijheidslievend, intelligent, vriendelijk en open.
Wil je serieus worden genomen, luister dan vaker naar een mopje fijne jazzy grooves.
zaterdag 29 augustus 2009
Mussenwoorden
mussenwoorden
en andere literaire dieren tijdens de Boekenweek
Sinds het niet goed gaat met de mus – de populatie halveerde in vijfentwintig jaar – ontwikkelt hij zich des te meer tot geliefd onderwerp voor schrijvers, dichters, filosofen, tekenaars en beeldend kunstenaars.
Het motto van de afgelopen Boekenweek (Tjielp Tjielp) verwijst niet voor niets naar het verdichte vogeltje. Peter Müller, schrijver en ’mussenverslaafde’, stelde al diverse mussenbundels- en exposities samen. Met Bert Keizer, verpleeghuisarts en columnist, verzamelde hij een indrukwekkend gezelschap van illustratoren en auteurs die de mus met behulp een hele reeks woorden zichtbaar maken.
Humus
’Ach’ – denk je bij een dood musje. Tucholsky schreef eens over zijn ’Nachruf’ dat die waarschijnlijk zou bestaan uit één lettergreep. Hij schildert een tafereel in de toekomst waarin Papa en Mama na het avondeten hun huwelijk weglezen met de krant. Vader richt zich plotseling op en zegt: „Moet je dit horen: Tucholsky is gestorven.” Waarop zij haar krant laat zakken en zijn ’Nachruf’ uitspreekt. Ze zegt: „Ach –!”
Tekst: Bert Keizer Beeld: Len Munnik
Kommunismus
Op 21 januari 1859 schreef Karl Marx een briefje aan zijn vriend Friedrich Engels:
Beste Engels!
Het ongelukkige manuscript is gereed, kan echter niet verstuurd worden aangezien ik geen geld heb voor postzegels om het portvrij te houden en aan te tekenen. Het laatste is nodig, aangezien ik er geen afschrift van heb. Wanneer je twee pond sterling sturen kan, zou het zeer welkom zijn.
Saluut, je K.M.
Stel dat die beste Engels geen twee pond sterling had verstuurd naar het postkantoor in Tottenham Court Road, of dat de geachte heer Rowland Hill in 1837 niet de postzegel had bedacht, dan was dat ’ongelukkige manuscript’ met die allerongelukkigste titel ’Zur Kritik der Politischen Ökonomie’ (een voorstudie van Das Kapital) misschien wel zoekgeraakt in de catacomben van de Londense posterijen, dan was Karl Marx niet begonnen aan ’Das Kapital’ (deel I, 954 pagina’s), dan had de gymnasiast Vladimir Iljitsj Oeljanov (ook bekend onder zijn revolutionaire schuilnaam Lenin, afgeleid van de rivier de Lena) niet de werken van Karl Marx kunnen bestuderen, dan was Iosif Vissarionovitsj Dzjoegasjvili (ook bekend als Stalin, de man van staal) priester geworden in Tiflis, en dan was de grote Mao niet begonnen met de Grote Mussen Campagne, met als revolutionair doel om alle mussen in China uit te roeien (omdat ze zaadjes eten) uitgevoerd door alle boeren in China, die met al hun Chinese potten en pannen gingen ratelen, zodat alle mussen uit angst wegvlogen maar ten slotte uit de lucht vielen van uitputting, waarna de sprinkhanen geen last meer hadden van de mussen en alle Chinese akkers kaalvraten – toen kwam er een hongersnood en gingen dertig miljoen Chinezen dood. Saluut!
Tekst: Jaffe Vink, filosoof en publicist. Vorig jaar verscheen zijn bundel ’Hollandse stellingen’ (Uitgeverij Augustus). Beeld: Joep Bertrams, politiek tekenaar voor Het Parool en de actualiteitenrubriek Nova.
Hippopotamus
Stel je voor dat geluid invloed had op afmeting. Hoe harder je spreekt, des te groter iets wordt. Onschuldige gesprekken kunnen gevaarlijk zijn.
- Kijk, een mus. Die zie je niet vaak meer.
- Wat zeg je?
- Zie je die mus, daarbuiten.
- Wat?
- Die muhus voor het raam, dove kwartel
- Een wat? Een kwartel?
- Een mus!
Tekst: Bianca Stigter, film- en kunstrecensent voor NRC Handelsblad. Beeld: Pieter Geenen, tekenaar en illustrator, onder meer van ’Anton Dingeman’, de dagelijkse strip in Trouw.
Catechismus
Waartoe zijn wij op aarde? Volgens de oude katholieke catechismus: „Om God te dienen en daardoor in de hemel te komen.” De herziene versie uit 1948 – de Schoolcatechismus – antwoordde op dezelfde vraag dat je ook al in het ondermaanse gelukkig kon wezen. In 1966 zette de rooms-katholieke kerk in de geest van het Tweede Vaticaans Concilie opnieuw een leerboek in de markt, De Nieuwe Katechismus – let op die moderne K.
Wim Sonneveld vertelde als Frater Venantius hoe de verwarring toesloeg bij wéér een catechismus. Diens confrater Plechelmus verzucht bij nummer drie in één generatie: „Waartoe zijn we nu weer op aarde?”
Protestanten hebben ook zo hun hapklare overzichten van de leer. De bekendste is de Heidelbergse Catechismus, sinds de late zestiende eeuw ongewijzigd en nog voluit van kracht voor orthodoxe protestanten. De bedoeling is dat gelovigen in 52 zondagen de ware leer doorkruipen, een geestelijk ganzenbord dat voert via diepe ellende, door verlossing richting dankbaarheid. Die drie stutten maakten van ’de Heidelberger’ een mooi, hemels baldakijn, een troostboek zelfs, maar het leven was sterker dan de leer. Het zwartste calvinisme ging ermee aan de haal en wierp de gelovige op het ganzenbord steeds terug in de put der ellende.
Dat mondde uit in de bitterste roman over overspel die ik ken: ’Knielen op een bed violen’. Jan Siebelinks vader – protagonist Hans Sievez – volgt ds. J.P. Paauwe alias ds. Poort in diens benauwende, vereenzamende overtuiging dat maar een paar mensen naar de hemel gaan; miljarden anderen wacht de hel. Siebelinks vader ontbindt zijn huwelijk feitelijk, door aan de verleiding van de ware leer toe te geven. Zijn dagen vergaan als rook, hij is geworden als een eenzame mus op het dak, zoals de psalmist schrijft.
Tekst Lodewijk Dros, theoloog en chef van de redactie Religie & Filosofie van Trouw. Beeld Hans Andringa, schilder, tekenaar en graficus.
Istmus
Ah, Istmus, de Istmus van Korinthe, jaja, tuurlijk: dat was iets. Een landengte toch? Een gymnasiumopleiding heeft zo veel voordelen. Niet het geringste is, dat je altijd weet dat iets wat was, en een keurige associatie paraat hebt. Eveneens klassiek gevormden knikken wijs: jazeker, de Istmus van Korinthe. Spreekt men van een kolos, dan zeg je: van Rhodos. Een beeld bij Rhodos, nogal groot schijnt dat te zijn geweest. Nikè? Natuurlijk, van Samothrace, men kent zijn klassieken.
Ach, al die kennis, mevrouw. Gelukkig het musje, dat niets weet en geen pretenties kent. Hoe was het ook weer: parvulus mus? Was dat Ovidius, Catullus? Mus is een muis, zegt u? Hebt u soms ook gymnasium?
Tekst Ileen Montijn, @historica en schrijfster. Beeld Matthias Giesen, @cartoonist voor onder andere HP/De Tijd.
Musculair
Zonder mus betekent het niets. Gespierde taal wordt zinloos, kul, lucht. De slimme kater een uitzichtloze onbenul Het roofdier zucht zonder prooidier is het vogelvrij Schrappen we de kat dan leeft de mus onopgejaagd als een mensenkind zo blij en zonder bewegen maakt hij gras van groene vegen Spectaculair
Hermans schreef over de liefde tussen mens en kat dat het karakter van het dier schuilt in het vizier van onze ogen En ook op die manier verdwijnt zonder mens de betekenis van de mus
Maar als de vogel is gevlogen en de air van kracht vergaat in lucht. Moet elke vezel spier ontspannen Diep zuchtend en omwonden zal hij likken de schaamte van zijn lijf want er zit een luchtje aan als slechts een kater overblijft.
Tekst: Coen Simon, filosoof en schrijver. Beeld: Hélène Penninga, beeldend kunstenaar en vrijwilligster bij een vogelasiel.
vrijdag 28 augustus 2009
Kröller-Müller toont Nederlandse beeldhouwers
Het Kröller-Müller Museum opent 11 september de tentoonstelling Een stoet van beelden - tien Nederlandse beeldhouwers. De tentoonstelling is samengesteld door gastconservatoren Rudi Fuchs en Maarten Bertheux. Dat heeft het museum in Otterlo donderdag bekendgemaakt.
De gastconservatoren hebben een keuze gemaakt uit werk van tien Nederlandse (of in Nederland werkende) beeldhouwers van de generatie die in en rond de Tweede Wereldoorlog is geboren. Het gaat om abstracte, figuratieve en vooral recente werken van Jeroen Henneman, Leo Vroegindeweij, Shinkichi Tajiri, Adam Colton, Michael Jacklin, Jos Kruit, Jan Maaskant, Avery Preesman, Piet Tuytel en Peer Veneman.
Fuchs en Bertheux plaatsen sculpturen naast en tegenover elkaar zodat ze de bezoekers uitnodigen te kijken en vergelijken. ,,De beelden zijn zo neergezet dat ze goed zichtbaar worden. Door bepaalde afwisselingen en een zekere volgorde te handhaven, hopen wij dat zij hun unieke vorm het best kunnen tonen'', aldus Fuchs.
De expositie duurt tot en met 14 maart 2010.
poedels worden panda's
donderdag 27 augustus 2009
Geluid, muziek en overlast
Hebben andere mensen dat nu ook?
Dat ze rustig werkend naar de radio zitten te luisteren en dan als er opeens muziek weergegeven wordt de radio opeens keihard staat. Leuk als je door die klus vieze of natte handen hebt! Zelf heb ik het in ieder geval regelmatig. Zo regelmatig dat ik bijna nooit meer naar de radio luister en steeds meer eigen muziek op zet. Op die manier heb ik in ieder geval een betere muziekkeuze. Want de keuze van muziek bij de praat programma's (die ik dan meestal luister.) die is vaak niet de mijne, laat ik het zo formuleren. Maar het lijkt wel of de techneuten bij de radio voor de muziek maar ĕĕn knopstand hebben: veel te hard!
Ook bij concerten merk ik tot mijn verbijstering dat de muziek veel te hard en vaak zelfs miserabel staat afgesteld. Niet dat ik er naar toe ga, ik ga gewoon bij mij op het toilet zitten en laat alles eruit trillen. Voor mijn gevoel is het voldoende als het maar hard staat niet hoe de muziek overkomt. Laatst hoorde ik zelfs dat de mensen aan de mengtafel OORDOPJES dragen. (wel hele dure en goeie, verklaarde mijn bron) Maar hoe wil iemand met oordoppen in vredesnaam nog zijn/haar werk doen achter de mengtafel.
Als er iets te vieren valt, of iets te doen is in dorp of stad worden er meteen busladingen spiekers uitgeladen en vrachtwagens vol elektronica. Van koninginnedag tot jubileum. Van aandachttrekken tot alleen (?) maar “vermaak”. Ook als de stoep gelegd of verlegd moet worden kan dat blijkbaar niet meer zonder dat de radio staat te loeien.
Ik vraag me af of die gemeente ambtenaren/burgemeester wel weten/weet dat geluidsoverlast een van de grootste irritaties is op het moment. En als de gemeente het voorbeeld geeft......................! Natuurlijk weten ze dat, maar het zal wel zo handig zijn zo.
woensdag 26 augustus 2009
ambtenaren, managers en kunst
Hebben andere mensen dat nou ook?
Dat ze als kunstenaar (in mijn geval) of kunst liefhebber (in andere gevallen) er tegen aan lopen dat ambtenaren zoveel verstand van kunst schijnen te hebben dat ze als een soort middeleeuwse paus kunnen beslissen over leven en dood van kunst. Dat de opleidingen kunstmanagement en dergelijke iemand zoveel inzicht in de beweeg redenen van een kunstenaar en kunst kunnen geven dat ze “alles” weten over kunst en los van alles hun gang kunnen gaan.
Dan heb ik nog niet gesproken over beleggers die prijzen zo opdrijven dat hele kunst markten totaal kapot zijn gegaan puur en alleen om financieel gewin. De beleggers worden in tegenstelling tot kunstenaars echter wel ondersteund door de kunstambtenaren en managers en niet te vergeten politici. Want zij zullen wel begrijpbare taal spreken voor deze luiden wederom in tegenstelling tot kunstenaars. Ze geven de managers en directeuren in ieder geval meer status dan een gemiddelde kunstenaar.
Lucebert zei al dat alles van waarde weerloos was. Vaak geciteerd door boven genoemde personen onder hun verpletterende daden en woorden. Kunsthistorici schrijven kritieken die kunstwerken op zichzelf zijn. Maar helaas niet meer te begrijpen als recensie of kritiek, poëzie als kunstrecensie . Galeries zijn saaie en stille plekken geworden in plaats van broedplaatsen van inspiratie en borrelende ideeën. Ten minste ik ken in mijn omgeving niemand meer die een galerie bezoekt. Was het vroeger omdat er een drempel was, tegenwoordig is het de heiligheid voor het gebodene wat mijn kennissen uit de galerie houdt.
Wie niet onvernoemd wil laten zijn de dames en heren politici in hun oneindige wijsheid. Ik wil hen allen bedanken voor het aanschroeven van zovelen schroeven aan de doodskist van de kunst. Voor hun gedraai en gekonkel de laatste 25 jaar die ik meegemaakt heb. In mijn jeugdige jaren was ik nog sympathisant van de PVDA. Tot deze het idee kreeg in de jaren 80 om musea om te bouwen als buurthuizen om zo de drempel te verlagen en de kunst minder elitair te maken. In de jaren daarna heb ik gemerkt dat dit nu eenmaal de manier van politici is om met zaken om te gaan. Niet gehinderd door enige kennis korte termijn oplossingen produceren. Dan heb ik het maar niet over de verschillende kunstenaars- regelingen die ze opgelegd hebben. Niemand zou me geloven.
Natuurlijk worden woorden als deze gefrustreerd genoemd, maar ik weet na 30 jaar wel beter.
Natuurlijk worden woorden als deze gefrustreerd genoemd, maar ik weet na 30 jaar wel beter.
dinsdag 25 augustus 2009
hebben andere mensen dat nou ook?
Dat ze zich decennia lang dood ergeren aan hondenpoep op de stoep en dan opeens zelf met een pup lopen, zomaar, opeens? Sinds een paar weken loopt er een jonge pup door het huis. En nog een waar ik heel blij mee ben ook nog. Maar ik heb me lang genoeg geërgerd aan poep aan mijn schoen om wel de poep achter zijn kontje op te ruimen, ook al zijn het grote muizenkeuteltjes wat hij produceert.
Een hele nieuwe wereld is er trouwens voor mij opengegaan. Ik heb nog nooit een hond gehad, dus hoe kon ik weten dat er een hele honden wereld bestaat. Maar veel andere honden baasjes beginnen een gesprek met elkaar. Zeker als je met een pup door de straat loopt. Er is een levendig uitwisseling van informatie, tips, mogelijkheden en onmogelijkheden. En niet te vergeten de medemens. Voor mij als nieuwkomer in de honden wereld niet alleen verbazend maar ook zeer ondersteunend. Veel steun aan gehad.
Een hond is heel anders dan een poes, op alle gebied. Net op het moment dat je helemaal wegsmelt voor zijn o zo lieve smoeltje denkt hij dat hij wel een loopje met je kan nemen. Andere baasjes hadden nog zo gezegd: “wel een beetje kort houden hoor”.Maar ja, hij is zo lief, guitig aanhankelijk en tenslotte ook nog maar een paar weken oud, een baby feitelijk. Maar wel een baby met een bijzonder sterke wil.
Enfin, morgen gaan we naar school. Hij en ik, naar de puppy-cursus.
Na morgen komt alles goed.
maandag 24 augustus 2009
Videocamera.
Hebben andere mensen dat nou ook? Dat ze een videocamera willen kopen, net zoals ik gisteren. En er alleen maar naar mogen kijken. Volgens de verkoper “had meneer genoeg ervaring om dat niet te hoeven, hij vertelde mij wel wat ik wilde weten.”
Dat ik niet wil weten maar zien, omdat het uiteindelijk toch om een camera gaat vond hij niet relevant. Ik moest mijn mond gewoon houden, hem geloven en meenemen die doos.
Van kleurkarakter had hij inderdaad wel eens een keer gehoord maarre nee, das ook niet om te kijken, das persoonlijk. “ De service van meneer gaat wel zo ver dat u binnen 7 dagen mag ruilen als het tegenvalt” Op mijn vraag of ik dan ook pas over 7 dagen hoefde te betalen haalde hij redelijk arrogant zijn neusje van de vis op.
Mogelijkheden, technische gegevens, programma's, ondersteuning is voor mietjes en zeurders. Mijn enige weerwoord was dat we dan uitgepraat waren. En vinden dat hij mijn tijd verspild had. Waarop de verkoper zich omdraaide en een ander slachtoffer ging zoeken.
Nee meneer Klein, u heeft de ervaring wel misschien. Maar uw verkopers bij lange na niet, en trouwens ook geen manieren. Gelukkig voor mij zijn er ook nog andere winkels.
zondag 23 augustus 2009
Helft Nederlanders wil vervroegde verkiezingen
Als het aan de helft van de Nederlanders ligt, komen er nog voor de geplande datum in mei 2011 nieuwe Tweede Kamerverkiezingen. Dat meldt Maurice de Hond.
(Novum) - Als het aan de helft van de Nederlanders ligt, komen er nog voor de geplande datum in mei 2011 nieuwe Tweede Kamerverkiezingen. Bijna een kwart hoopt dat er nog dit jaar een gang naar de stembus kan worden gemaakt. Dat blijkt uit een onderzoek van Maurice de Hond.
Overigens verwacht slechts een op de tien dat het kabinet nog dit jaar onderuit gaat. Bijna zeven keer zoveel mensen denken dat Jan Peter Balkenende zijn kabinet gewoon op de rails houdt.
Op dit moment is het reces en is het rustig aan het politieke front. Dat blijkt ook uit de wekelijkse peiling. De PvdA snoept één zetel af van de SP en verder verandert er niets. De CDA blijft de grootste partij met 31 zetels, voor de PVV met 30.
D66 blijft de derde partij met 21 zetels en VVD en PvdA hebben nu beide zeventien zetels. GroenLinks is nu groter dan de SP: twaalf tegen elf zetels.
De verschuivingen komen volgens De Hond weer op gang naar mate de derde dinsdag van september nadert en meer plannen van Prinsjesdag uitlekken.
De steun voor de verschillende mogelijkheden voor het bestrijden van de crisis loopt uiteen. Zo wil bijna de helft van de mensen het ontstane begrotingstekort een tijdje laten bestaan. VVD'ers willen vooral fors bezuinigen.
zaterdag 22 augustus 2009
google books
BEDRIJVEN OP DE BRES TEGEN GOOGLE BOOKS
125 miljoen dollar
Google sloot in 2008 een schikking met de Amerikaanse uitgeversbond. De internetgigant betaalt de uitgeversbond 125 miljoen dollar om de boeken online te kunnen publiceren.
Orphans
Bezoekers moeten vervolgens geld betalen om de boeken te kunnen inzien. van die inkomsten gaat 70% naar de uitgevers en schrijvers en 30% naar Google. De uitgeversbond krijgt ook 70% van de opbrengsten die Google krijgt uit zogenaamde 'orphans'; boeken waarvan onbekend is wie de rechthebbenden zijn en voor niet-Amerikaanse boeken.
Open Book Alliance
De schikking van Google ligt wereldwijd onder vuur. Zowel het Amerikaanse ministerie van Justitie en de Europese Commissie onderzoeken de zaak en Franse en Duitse uitgevers protesteren, net als onder meer de Open Book Alliance, waar de drie zwaargewichten in plaatsnemen, tegen de schikking.
Rechter
Bezwaren tegen de deal moeten voor 4 september ingediend zijn. Begin oktober beslist een rechter in New York of de deal tussen Google en de Amerikaanse uitgeversbond rechtsgeldig is of niet.
zie ook: de papieren man
eten en gegeten worden

Bijna even zo belangrijk als het eten zelf, is de wijze waarop je het voedsel presenteert. Want zeg nou zelf: Jonnie Boer-cuisine nuttig je toch ook niet uit plastic bakkies van de snackerette? Dus: Lasagna gaat in een ovenschaal, boerenkool in een oma-pan en sushi & sashimi vanaf het naakte lichaam van een vrouw.
Hûh? Jawel: Nyotaimori. Wat zoveel als presentatie vanaf het vrouwelijke lichaam betekent en een traditie van de Japanse elite is. Nu bracht een Brits duo dit naar London. Nigel Carlos lanceerde dit concept samen met Nick Hepburn.
Voor de prijs van €300,- krijg je champagne bij aankomst, vervolgens een maaltijd van 10 gangen traditionele sushi & sashimi, die je allemaal van een naakt vrouwenlichaam chobstickt én een onbeperkte hoeveelheid alcohol. Volgens Carlos is het een evenement voor klassemensen.
Momenteel is het allemaal nog clandestien. De diners met naakte dames als serveerschalen worden stiekem georganiseerd op verschillende locaties: van verlaten fabrieksterreinen tot grote villa’s. Wellicht dat volgend jaar een officieel restaurant Flash Sushi wordt geopend.
Vooral voor vrouwen die willen afvallen lijkt me dit een prima idee. Ook thuis. Niet eten, maar wel ‘gegeten’ worden. Prettig weekend!
PS Wat te doen met de sojasaus?

