bewogen bewegen

12 augustus in Dordrecht

onbewerkte foto's, alleen lange sluitertijd

Quantum

parkje papendrecht

winterse foto's

In Papendrecht worden ze horendol van ruziënd / seksend duo

In Papendrecht, om precies te zijn in de Talingstraat, worden ze knettergek van een lawaaiig koppel. Eerst breken ze de tent af met hun knallende ruzies om die vervolgens net zo luidruchtig weer goed te maken in de slaapkamer…………..

De buurt heeft het gehad en verscheidene mensen doen hun beklag nu ook op buurtlink.nl.

“Het is een schande”, aldus een Papendrechtse. “Er wonen hier allemaal vriendelijke mensen, maar de rust wordt nu verstoord door mensen die graag ruzie maken en daarna willen gillen in bed. Dat kan toch niet. Er zijn mensen die er niet van kunnen slapen”.

Een andere bewoner schrijft: “Er werd al lang over gesproken, maar ik heb het nu zelf ook waargenomen. Het is inderdaad niet normaal. Er lopen ook nog kleine kinderen in onze straat”.

Een bewoonster zou inmiddels de woningbouw hebben gebeld die daarop buurtbemiddeling inschakelde. “Maar de mensen reageerden daar laconiek op en ontkende luidruchtige seks te hebben”, weet iemand.

Om de noord

Twee Duitse schepen zijn onderweg van Korea naar Rotterdam. Via een ongebruikelijke route: langs de Noordpool.

Die route noemen we de noordoostelijke doorvaart of de noordelijke zeeweg. Het gaat om een legendarische onderneming. Vanaf Wladiwostok zijn de schepen sinds twee dagen onderweg naar het noorden, dan keren ze richting het westen en varen noordelijk van Siberië langs, om bij noord-Noorwegen uit te komen en dan koers te zetten naar het zuiden. Uiteindelijk zullen ze aanmeren in Rotterdam en hun lading lossen.

De Russen proberen al sinds de 19e eeuw om met schepen boven langs hun land te varen. De route van Azië naar Europa is noordelijk langs maar 9000 kilometer, tegen bijna 20.000 kilometer als je langs India vaart en door het Suez-kanaal gaat.

Daarom is de noordelijke zeeweg altijd een grote droom geweest van de Russen, ze zouden er een veel sterker land van worden als iedereen daar langs vaart. Vooral in de Tweede Wereldoorlog is hij een paar keer gebruikt voor konvooien.

Het probleem is echter dat het ijs zelfs in de zomer soms dermate dik was, dat er altijd met enorme ijsbrekers moet worden gevaren. Dat is zo duur, dat het altijd bij experimenten en prestigetochten is gebleven. Het bijzondere aan de twee schepen van de Beluga rederij uit Bremen is dat ze zonder begeleiding gaan. De route is namelijk helemaal ijsvrij momenteel. En, niet onbelangrijk, er zijn geen Somalische piraten.

Dat het wereldwijd warmer aan het worden is, staat buiten kijf. Of dat nu door mensen of door natuurlijke oorzaken komt. Al in de zomer van 2008 was het mogelijk om deze tocht te maken. Door het smeltende ijs was
een doorgang ontstaan tussen Azië en Europa die door slimme reders op satellietfoto’s werd opgemerkt. In augustus en september is die doorgang twee maanden open voor
scheepvaartverkeer.

De grootste moeilijkheid voor de reder was om toestemming van de Russen te krijgen om over de noordelijke zeeweg te varen. De twee Duitse schepen hebben na vertrek uit Korea vier weken moeten wachten in Wladiwostok op alle benodigde papieren. Maar de tijd is rijp: aan de noordkust van Siberië was het gisteren twintig graden, dus je kunt lekker doorvaren.

Vrouw sluit hond op in kofferbak

Een 32-jarige vrouw uit Wieringerwaard heeft maandagmiddag in Schagen haar hond een uur lang opgesloten in de kofferbak van haar auto. De vrouw heeft een proces-verbaal gekregen wegens dierenmishandeling. Ze vond het de normaalste zaak van de wereld om de hond in de kofferbak te stoppen. Anders werd de bekleding van haar auto vies.

Harry Jekkers

TEKST HARRY JEKKERS

Download harry_jekkers_de_man_in_de_wolken.mp3

de tekst:

de man in de wolken

Hoe de man in de wolken eigenlijk heette en waar ie vandaan kwam, dat was onbekend.In het dorp wou ook niemand dat eigenlijk weten. De man in de wolken, zo stond ie bekend.En de man in de wolken kwam nooit naar beneden. Alleen, maar volmaakt gelukkig was hij.En dat had een zeer bijzondere reden, aan de muur in zijn huis hing een prachtschilderij.En de man in de wolken kon er uren naar kijken, in schoonheid gingen zijn dagen voorbij.Een hoger geluk kon hij niet bereiken, dan kijken en kijken naar het prachtschilderij.En vaak zag je mensen naar boven toe lopen, naar de man in de wolken met het prachtschilderij.De deur in zijn huis stond voor iedereen open, ‘Kom er maar in’ zei ie altijd gastvrij.En iedereen gaf hem, omdat dat zo hoorde, een brood of wat wijn als een soort van entree.Dat was door de jaren gewoonte geworden, voor de man in de wolken nam je iets mee.En op een stoel naast de man in de wolken gezeten, werd alles opeens zo helder als glas.
En het prachtschilderij deed je even vergeten hoe treurig en lelijk het leven soms was..

Het was een landschap, zo mooi zo schitterend leeg.
Zo moest het geweest zijn toen de wereld begon.
Je kon zien hoe alles een vorm en een kleur kreeg
in het licht van een eindeloos opgaande zon..

Op een dag kreeg de man in de wolken bezoek, van een vreemdeling die hem een hand gaf en zei: ‘U schijnt de bezitter te zijn van een doek, dat beneden bekend staat als een prachtschilderij.’ En de man in de wolken zei: ‘Komt u maar binnen..’ En de vreemdeling ging voor het landschap aan.Hij raakte vervolgens totaal buiten zinnen: ‘Het is niet te geloven, hoe komt u hieraan. Een meesterwerk en kijk toch eens even, compleet met lijst en signatuur.Meneer u bent binnen voor de rest van uw leven. Hier hangt een gigantisch fortuin aan de muur.’ En de man in de wolken wilde vergeten wat de vreemdeling hem die dag had verteld. Maar er was iets veranderd alleen door te weten dat schoonheid was uit te drukken in geld. Tegen bezoekers zei ie steeds vaker ‘Hé raak het niet aan’ of ‘Kom niet te dichtbij’. Hij veranderde langzaam in een bewaker, een voorzichtige man met een prachtschilderij. En toen kwam de angst, kwamen in dromen, dieven die schreeuwden: ‘Kom hier met dat doek!’ en zo is het slot op zijn voordeur gekomen en kreeg de man in de wolken steeds minder bezoek..

Het was een landschap, zo mooi zo schitterend leeg.
Zo moest het geweest zijn toen de wereld begon.
Je kon zien hoe alles een vorm en een kleur kreeg
in het licht van een eindeloos opgaande zon..

En de man in de wolken dacht soms nog wel even terug aan de tijd toen het prachtschilderij nog aan iedereen troost en warmte kon geven, maar zo mocht ie niet denken, die tijd was voorbij.. Hij moest het beschermen, desnoods met zijn leven, dat was hij aan de schoonheid van het landschap verplicht. Een diefstal dat zou ie zichzelf nooit vergeven, dus deed ie alles wat dicht kon nog dichter dan dicht. Maar toch werd ie banger, geen nacht die voorbij ging, of hij hoorde de dieven en ze vonden het vast. Want zij wisten dat het bij hem aan de muur hing en toen sloot ie het landschap op in een kast.. Maar de plek waar het prachtschilderij had gehangen, werd leger en leger en op den duur werd de man in de wolken gek van verlangen en hing ie het landschap terug aan de muur.. Die nacht heeft ie uren en uren gekeken naar de kleuren, de vormen en de opgaande zon. Maar de glans was verloren, de schoonheid geweken alsof ie niet meer goed kijken kon. En opeens zag ie alles zo helder als glas, daar hing in een lijst zijn angst aan de muur. Die nacht in de wolken begreep ie het pas en smeet ie het prachtschilderij in het vuur.. En de man in de wolken zag het landschap verkleuren en de opgaande zon in vlammen opgaan.. Toen stond ie op, deed het slot van zijn deur en verbaasd bleef de man in de wolken toen staan..

Hij zag een landschap, zo mooi zo schitterend leeg.
Zo moest het geweest zijn toen de wereld begon.
Hij zag hoe alles weer vorm en weer kleur kreeg
in het licht van een prachtige opgaande zon...

Luister naar jazz en je wordt serieus genomen

Popfans zijn niet zo slim. Mensen die van klassiek houden sporten niet. Rockers zijn labiel. We beoordelen mensen op hun muzieksmaak.

Aan de universiteit van Cambridge hebben ze hun achthonderdjarig bestaan gevierd met een onderzoek naar hoe we muzieksmaak beoordelen. Honderden proefpersonen vulden vragenlijsten in over rock, pop, klassiek, jazz, rap en elektronische muziek. De belangrijkste uitkomst: we denken heel veel over iemand te weten, puur op basis van haar of zijn playlist op een iPod.

Liefhebbers van pop worden gezien als gewoontjes en vooral niet te slim. Mensen die naar klassiek luisteren zijn juist wel intelligent, zo beoordeelden de proefpersonen, maar ook weer een beetje saai, niet atletisch en lichamelijk onaantrekkelijk.

Rapfans zijn juist wel erg goed in vorm en ze hebben zelfrespect, zo kwam uit het onderzoek. Maar ze zijn ook ongeorganiseerd en ‘gevaarlijk’. Mensen die elektronische muziek fijn vinden, worden gezien als neurotisch. Rockers moeten wel rebellen zijn, zo kwam uit de vragenlijsten naar voren, maar ook emotioneel niet erg stabiel.

De meest gunstige uitslag had jazz. Fans van deze muziekstroming worden beoordeeld als vrijheidslievend, intelligent, vriendelijk en open.

Wil je serieus worden genomen, luister dan vaker naar een mopje fijne jazzy grooves.

Mussenwoorden

mussenwoorden

en andere literaire dieren tijdens de Boekenweek

Sinds het niet goed gaat met de mus – de populatie halveerde in vijfentwintig jaar – ontwikkelt hij zich des te meer tot geliefd onderwerp voor schrijvers, dichters, filosofen, tekenaars en beeldend kunstenaars.

Het motto van de afgelopen Boekenweek (Tjielp Tjielp) verwijst niet voor niets naar het verdichte vogeltje. Peter Müller, schrijver en ’mussenverslaafde’, stelde al diverse mussenbundels- en exposities samen. Met Bert Keizer, verpleeghuisarts en columnist, verzamelde hij een indrukwekkend gezelschap van illustratoren en auteurs die de mus met behulp een hele reeks woorden zichtbaar maken.

Humus

’Ach’ – denk je bij een dood musje. Tucholsky schreef eens over zijn ’Nachruf’ dat die waarschijnlijk zou bestaan uit één lettergreep. Hij schildert een tafereel in de toekomst waarin Papa en Mama na het avondeten hun huwelijk weglezen met de krant. Vader richt zich plotseling op en zegt: „Moet je dit horen: Tucholsky is gestorven.” Waarop zij haar krant laat zakken en zijn ’Nachruf’ uitspreekt. Ze zegt: „Ach –!”

Tekst: Bert Keizer 
Beeld: Len Munnik

Kommunismus

Op 21 januari 1859 schreef Karl Marx een briefje aan zijn vriend Friedrich Engels:

Beste Engels!

Het ongelukkige manuscript is gereed, kan echter niet verstuurd worden aangezien ik geen geld heb voor postzegels om het portvrij te houden en aan te tekenen. Het laatste is nodig, aangezien ik er geen afschrift van heb. Wanneer je twee pond sterling sturen kan, zou het zeer welkom zijn.

Saluut, je K.M.

Stel dat die beste Engels geen twee pond sterling had verstuurd naar het postkantoor in Tottenham Court Road, of dat de geachte heer Rowland Hill in 1837 niet de postzegel had bedacht, dan was dat ’ongelukkige manuscript’ met die allerongelukkigste titel ’Zur Kritik der Politischen Ökonomie’ (een voorstudie van Das Kapital) misschien wel zoekgeraakt in de catacomben van de Londense posterijen, dan was Karl Marx niet begonnen aan ’Das Kapital’ (deel I, 954 pagina’s), dan had de gymnasiast Vladimir Iljitsj Oeljanov (ook bekend onder zijn revolutionaire schuilnaam Lenin, afgeleid van de rivier de Lena) niet de werken van Karl Marx kunnen bestuderen, dan was Iosif Vissarionovitsj Dzjoegasjvili (ook bekend als Stalin, de man van staal) priester geworden in Tiflis, en dan was de grote Mao niet begonnen met de Grote Mussen Campagne, met als revolutionair doel om alle mussen in China uit te roeien (omdat ze zaadjes eten) uitgevoerd door alle boeren in China, die met al hun Chinese potten en pannen gingen ratelen, zodat alle mussen uit angst wegvlogen maar ten slotte uit de lucht vielen van uitputting, waarna de sprinkhanen geen last meer hadden van de mussen en alle Chinese akkers kaalvraten – toen kwam er een hongersnood en gingen dertig miljoen Chinezen dood. Saluut!

Tekst: Jaffe Vink, filosoof en publicist. Vorig jaar verscheen zijn bundel ’Hollandse stellingen’ (Uitgeverij Augustus).
Beeld: Joep Bertrams, politiek tekenaar voor Het Parool en de actualiteitenrubriek Nova.

Hippopotamus

Stel je voor dat geluid invloed had op afmeting. Hoe harder je spreekt, des te groter iets wordt. Onschuldige gesprekken kunnen gevaarlijk zijn.

- Kijk, een mus. Die zie je niet vaak meer.

- Wat zeg je?

- Zie je die mus, daarbuiten.

- Wat?

- Die muhus voor het raam, dove kwartel

- Een wat? Een kwartel?

- Een mus!

Tekst: Bianca Stigter, film- en kunstrecensent voor NRC Handelsblad.
Beeld: Pieter Geenen, tekenaar en illustrator, onder meer van ’Anton Dingeman’, de dagelijkse strip in Trouw.

Catechismus

Waartoe zijn wij op aarde? Volgens de oude katholieke catechismus: „Om God te dienen en daardoor in de hemel te komen.” De herziene versie uit 1948 – de Schoolcatechismus – antwoordde op dezelfde vraag dat je ook al in het ondermaanse gelukkig kon wezen. In 1966 zette de rooms-katholieke kerk in de geest van het Tweede Vaticaans Concilie opnieuw een leerboek in de markt, De Nieuwe Katechismus – let op die moderne K.

Wim Sonneveld vertelde als Frater Venantius hoe de verwarring toesloeg bij wéér een catechismus. Diens confrater Plechelmus verzucht bij nummer drie in één generatie: „Waartoe zijn we nu weer op aarde?”

Protestanten hebben ook zo hun hapklare overzichten van de leer. De bekendste is de Heidelbergse Catechismus, sinds de late zestiende eeuw ongewijzigd en nog voluit van kracht voor orthodoxe protestanten. De bedoeling is dat gelovigen in 52 zondagen de ware leer doorkruipen, een geestelijk ganzenbord dat voert via diepe ellende, door verlossing richting dankbaarheid. Die drie stutten maakten van ’de Heidelberger’ een mooi, hemels baldakijn, een troostboek zelfs, maar het leven was sterker dan de leer. Het zwartste calvinisme ging ermee aan de haal en wierp de gelovige op het ganzenbord steeds terug in de put der ellende.

Dat mondde uit in de bitterste roman over overspel die ik ken: ’Knielen op een bed violen’. Jan Siebelinks vader – protagonist Hans Sievez – volgt ds. J.P. Paauwe alias ds. Poort in diens benauwende, vereenzamende overtuiging dat maar een paar mensen naar de hemel gaan; miljarden anderen wacht de hel. Siebelinks vader ontbindt zijn huwelijk feitelijk, door aan de verleiding van de ware leer toe te geven. Zijn dagen vergaan als rook, hij is geworden als een eenzame mus op het dak, zoals de psalmist schrijft.

Tekst Lodewijk Dros, theoloog en chef van de redactie Religie & Filosofie van Trouw.
Beeld Hans Andringa, schilder, tekenaar en graficus.

Istmus

Ah, Istmus, de Istmus van Korinthe, jaja, tuurlijk: dat was iets. Een landengte toch? Een gymnasiumopleiding heeft zo veel voordelen. Niet het geringste is, dat je altijd weet dat iets wat was, en een keurige associatie paraat hebt. Eveneens klassiek gevormden knikken wijs: jazeker, de Istmus van Korinthe. Spreekt men van een kolos, dan zeg je: van Rhodos. Een beeld bij Rhodos, nogal groot schijnt dat te zijn geweest. Nikè? Natuurlijk, van Samothrace, men kent zijn klassieken.

Ach, al die kennis, mevrouw. Gelukkig het musje, dat niets weet en geen pretenties kent. Hoe was het ook weer: parvulus mus? Was dat Ovidius, Catullus? Mus is een muis, zegt u? Hebt u soms ook gymnasium?

Tekst Ileen Montijn, @historica en schrijfster.
Beeld Matthias Giesen, @cartoonist voor onder andere HP/De Tijd.

Musculair

Zonder mus betekent het niets. Gespierde taal wordt zinloos, kul,
lucht. De slimme kater een uitzichtloze onbenul 
Het roofdier zucht 
zonder prooidier is het vogelvrij 
Schrappen we de kat dan leeft de mus 
onopgejaagd als een mensenkind 
zo blij en zonder bewegen 
maakt hij gras van groene vegen 
Spectaculair

Hermans schreef over de liefde tussen mens en kat 
dat het karakter van het dier 
schuilt in het vizier van onze ogen 
En ook op die manier 
verdwijnt zonder mens 
de betekenis van de mus

Maar als de vogel is gevlogen 
en de air van kracht vergaat in lucht. 
Moet elke vezel spier ontspannen 
Diep zuchtend en 
omwonden zal hij likken 
de schaamte van zijn lijf 
want er zit een luchtje aan 
als slechts een kater overblijft.

Tekst: Coen Simon, filosoof en schrijver. 
Beeld: Hélène Penninga, beeldend kunstenaar en vrijwilligster bij een vogelasiel.

Kröller-Müller toont Nederlandse beeldhouwers

Het Kröller-Müller Museum opent 11 september de tentoonstelling Een stoet van beelden - tien Nederlandse beeldhouwers. De tentoonstelling is samengesteld door gastconservatoren Rudi Fuchs en Maarten Bertheux. Dat heeft het museum in Otterlo donderdag bekendgemaakt.

De gastconservatoren hebben een keuze gemaakt uit werk van tien Nederlandse (of in Nederland werkende) beeldhouwers van de generatie die in en rond de Tweede Wereldoorlog is geboren. Het gaat om abstracte, figuratieve en vooral recente werken van Jeroen Henneman, Leo Vroegindeweij, Shinkichi Tajiri, Adam Colton, Michael Jacklin, Jos Kruit, Jan Maaskant, Avery Preesman, Piet Tuytel en Peer Veneman.

Fuchs en Bertheux plaatsen sculpturen naast en tegenover elkaar zodat ze de bezoekers uitnodigen te kijken en vergelijken. ,,De beelden zijn zo neergezet dat ze goed zichtbaar worden. Door bepaalde afwisselingen en een zekere volgorde te handhaven, hopen wij dat zij hun unieke vorm het best kunnen tonen'', aldus Fuchs.

De expositie duurt tot en met 14 maart 2010.