The little free runners

Bij het zien van dit filmpje moest ik opeens denken aan de nieuwe Waterman jeugd. ik bedoel ik heb betere free runners gezien. Maar die waren een stuk ouder.
Voor mij doen zij dingen die ik vroeger voor volstrekt onmogelijk had gehouden. Zeker op de leeftijd van deze knaapjes. Onwillekeurig moest ik denken dat zij in het kader van mijn vorig blogje, dingen doen die ik stiekem nog steeds voor onmogelijk houd. Gaat het fysieke misschien voor het mentale. Of hebben zij zich mentaal al zo veranderd dat zij dit gewoon kunnen. Iemand in "what the bleep..." zegt dat een persoon over water kan lopen als maar elke vezel in de persoons lichaam er van overtuigd is dat het kan. Voor mijn gevoel gaan we aardig die kant uit, met onmogelijke dingen doen bedoel ik.

Mijn ouders dachten dat mensen na een bepaalde leeftijd een aantal dingen niet meer konden.
EN ZIJ KONDEN DIE DINGEN DAN OOK NIET MEER.
Terwijl ik nu op de zelfde leeftijd ben gekomen zonder er bij na te denken die dingen gewoon doe omdat niemand me heeft verteld dat dit op mijn leeftijd niet mogelijk was. Is dat misschien toveren???

Jeugddorp voor tuig is een succes

Foto: Photocapy, Flickr

Geert Wilders stelt voor om tuigdorpen in te stellen. Goed nieuws: ze bestaan al decennialang in Israël, en werken ook nog eens. Zelfs de Israëlische president Peres komt uit zo’n dorp. Het jeugddorp is een gesloten campus waar jongeren scholing, opvoeding en speciale zorg krijgen. Jaarlijks worden er 30.000 jongeren opgevangen.  Volgens Marion Frankenhuis van Stichting Life Tools zou dit concept in Nederland ook jongeren kunnen helpen. Frankenhuis: “In Nederland worden jongeren met problemen al snel gestigmatiseerd als ‘probleemjongeren’ en hoofdzakelijk gezien als veroorzakers van problemen, terwijl in Israël juist centraal staat dat ze problemen hebben en daarmee geholpen moeten worden.”

Het Israëlische ministerie van Onderwijs financiert de dorpen. Donateurs en filantropische instellingen zorgen voor extra’s, zoals muziekonderwijs en sportactiviteiten.
In Nederland is er trouwens historisch gezien ook de nodige ervaring met ‘tuigdorpen’. In de negentiende en twintigste eeuw bestonden er in Drenthe “koloniën” voor probleemgezinnen. Ook in de steden bestonden hele wijken waar de bevolking heropgevoed werd.
Bron: De Pers, “het pauperparadijs” door Suzanna Jansen